Tečnost i linija, ona koja prolazi kroz crtež, kišobran, točak sa korpom, tuš, talas, levak iz koga izlaze jezici, slavina iz koje izvire omča, iz koje otiče klupko sa probodenim iglama, ekser sa prorezom u žilama, sve je to proces koji se odvija u okviru jednog daha, jedne izložbe koja je klasična, oblikovana crtama kao maketa na običnom papiru, kao suvenir prikazan kroz skulpturu, kao nagoveštaj… (Vladimir Sekulić)