U okviru revije filmova biće prikazana sledeća ostvarenja: „NepobeDiv“, o životu i sportskoj karijeri srpske i svetske rukometne legende Zorana Tute Živkovića; „Kajmakčalan“ film o jednoj od najznačajnijih bitaka u Prvom svetskom ratu; „13. runda“, kratki film u čijem je središtu priča iz života svetskog bokserskog šampiona, Dejana Zaveca iz Slovenije; „Alhemičarev san“, u kojem je poznati autor iz Crne Gore, Momir Matović, napravio omaž Ranku Radovanoviću, značajnom animatoru, poreklom iz Crne Gore; „Čovjek lavina“, priča o čuvenom bubnjaru Dragoljubu Đuričiću i „Hasanovi ratovi“, o Hasanu Haidar Diabu, poreklom sa Bliskog istoka, sada novinaru u Hrvatskoj, koji se vraća u rodni Bejrut da raspetlja prošlost koja ga muči.

 

PROGRAM:

Utorak, 30. septembar u 19.00

„NepobeDiv“

Srbija / 2024. / 71’ / Dokumentarno-sportski

BEOGRADSKA PREMIJERA

Režija: Vladimir Ristić

Scenario: Tomislav Santrač

Producent: Oliver Paunović

Producentska kuća: City Grupa (City Marketing Centar)

Zoran Tuta Živković, fotografija iz filma

O FILMU: Film o rukometnoj legendi Zoranu Tuti Živkoviću, sportisti koji je proslavio Niš, Srbiju i Jugoslaviju. Tokom svoje igračke karijere nastupao je za reprezentaciju Jugoslavije na poziciji golmana. U nacionalnom timu odigrao je 82 utakmice, a najveći igrački uspeh mu je zlato na Olimpijskim igrama u Minhenu 1972. Tokom svoje trenerske karijere osvajao je zlato sa reprezentacijom Jugoslavije na Olimpijskim igrama 1984. i Svetskom prvenstvu 1986. Osvojio je i srebro na Svetskom prvenstvu 1982. i bronzu na Evropskom 1996. Na klupi šabačke Metaloplastike stigao je do titule Kupa evropskih šampiona u sezoni 1984/85. Smatra se i centralnom ličnošću za razvoj rukometa u Egiptu. Na klupi egipatske selekcije stigao je do polufinala Svetskog prvenstva 2001. Od 2009. godine vodio je i mušku reprezentaciju Tunisa. Na filmu je radio Živkovićev dugogodišnji prijatelj, novinar Tomislav Santrač, koji je nebrojeno puta bio uz proslavljenog rukometaša i sa njim uradio mnoštvo intervjua.

Oliver Paunović, foto privatna arhiva

O AUTORU: Producent i idejni tvorac filma Oliver Paunović je filmski i televizijski producent više od dvadeset dokumentarnih filmova, koji su prikazivani na Festivalu glumačkih ostvarenja u Nišu i festivalima u Srbiji, od 2014. godine kada je debitovao dokumentarnim filmom o Nišu, pod nazivom „Moj City – Moj Niš“, koji je te godine zatvorio Festival glumačkih ostvarenja u Nišu. Osnivač је marketing kompanije City Grupa, medija Srbija Vesti, Niške Vesti, Sokobanjske Vesti, kao i Sajma automobila Auto Moto Fest i festivala dokumentarnog filma City Fest u Nišu.

 

 

Sreda, 1. oktobar u 19.00

„Kajmakčalan“ (By Far Kaymakchalan)

Australija / 2025. / 60’  / Dokumentarni

EVROPSKA PREMIJERA

Režija: Boris Trbić, Dragan Gavrilović

Scenario: Boris Trbić, Bojan Pajić

Producent: Boris Trbić

Izvršni producent: Bojan Pajić

Producentska kuća: Australians with Serbs Association Inc.

Kajmakčalan, fotografija iz filma

O FILMU: Snimljen u Srbiji, Australiji, Grčkoj i Severnoj Makedoniji, film prati istraživanje australijskog istoričara srpskog porekla, Bojana Pajića, o više od 1500 Australijanaca i Novozelanđana, mahom žena, koji su služili rame uz rame sa srpskom vojskom u Prvom svetskom ratu.  Pajić, praćen grupom potomaka australijskih veterana, putuje kroz Australiju, Srbiju i dalje, do Solunskog fronta, istražujući malo poznato savezništvo Australijanaca i Srba, motive i neobične sudbine glavnih aktera, među kojima su najpoznatija australijska književnica prve polovine dvadesetog veka, Stela Majls Frenklin; jedna od lekarki koje su upravljale bolnicom na Ostrovu, Meri De Geris; ćerka poznatog sidnejskog magnata, Oliv King, i drugi. U filmu govore eminentni australijski i srpski istoričari Prvog svetskog rata, a potomci veterana evociraju uspomene na učesnike ratnih dejstava i čitaju delove iz njihovih dnevnika i pisama.

Boris Trbić, Dragan Gavrilović, Bojan Pajić, fotografije iz privatne arhive

O AUTORIMA: Boris Trbić je scenarista i filmski pedagog koji predaje na filmskoj školi Univerziteta Svinburn u Melburnu. Pisac je scenarija za dokumentarne filmove Gorana Radovanovića „Slučaj Makavejev“, „Čekajući Handkea“ i „Lubarda – na kuću ti gavran pao“, studije „Bilo jednom na Bliskom Istoku“ o kinematografijama u vremenu krize, i više proznih dela. Dragan Gavrilović je dokumentarista i filmski snimatelj iz Melburna. Režirao je dokumentarne filmove „Wongar“, o srpskom piscu Sretenu Božiću Wongaru, i „Pustopolje“ o srpskim rudarima u Kuber Pidiju, prikazane u međunarodnom festivalskom krugu. Bojan Pajić je istoričar srpskog porekla, bivši oficir australijske vojske i diplomata. Napisao je i objavio tri studije o učešću australijskih dobrovoljaca sa srpskom vojskom u Prvom svetskom ratu, uključujući i knjigu „Naši zaboravljeni dobrovoljci“, koja predstavlja predložak za ovaj dokumentarni film.

 

Četvrtak, 2. oktobar u 19.00

„13. runda, Dejan Zavec“ (Round 13, Dejan Zavec)

Slovenija / 2024. / 14’ / Kratki igrani

BEOGRADSKA PREMIJERA

Režija: Gašper Pavli

Scenario: Martin Horvat, Gašper Pavli

Producenti: Gašper Pavli, Dejan Zavec

Pridruženi producent: Aleš Pavlin

Koprodukcija: Sašo Štih, ZFS, Žibrat Studio, Hugo Smeh, Martin Horvat, Lukas Miheljak, Block studio & Gliser

Producentska kuća: Agencija Katapult

13. runda, fotografija iz filma

O FILMU: Ovaj film je poetski spoj biografski inspirisanih, fragmentarnih scena iz teškog detinjstva i mladosti dečaka iz zaboravljenog mesta, Dejana Zaveca, koji kasnije postaje svetski šampion u boksu. To, ipak, ne predstavlja očekivano spasenje i ispunjenje. Kroz simbolično utelovljenje Kurenta, moćnog mitskog bića, Dejan stiže do svoje završne borbe izvan bokserskog ringa, 13. runde, u kojoj se simbolično suočava sa strahovima iz detinjstva. Možeš pobediti u 12 rundi, ali uvek postoji 13. runda. Dejan Zavec oličava ovu poruku svojim životnim putem. Svaki poraz i svaka pobeda predstavljaju samo jedan korak u dugoj borbi života. Krajnji cilj je prevazilaženje unutrašnjih strahova i prepreka, što nam daje nadu i snagu da postanemo najbolja verzija sebe.

Gašper Pavli, foto Maj Hren

O AUTORU: Gašper Pavli (1983) bivši je profesionalni teniser i doktor društvenih nauka. Nakon više godina studiranja i života u Londonu, vratio se u Sloveniju 2009. godine, gde se pridružio kompaniji Sport Media Focus, kao kreativni direktor i partner. Vođen strašću prema fotografiji i pripovedanju, kreirao je i režirao širok spektar vizuelnih radova, uključujući TV reklame, sportske dokumentarce, kratke filmove o sportistima i brendovima, muzičke spotove i ceremonije otvaranja velikih sportskih događaja. Autor je televizijske mini-serije „Bratstvo terena“, koja prati slovenačku odbojkašku reprezentaciju na putu ka Olimpijskim igrama. Ovo je njegov prvi kratki igrani film.

 

„Alhemičarev san“

Crna Gora / 2025. / 60’ / Dokumentarni

SVETSKA PREMIJERA

Scenario i režija: Momir Matović

Kamera: Relja Eraković

Producent: Mirko Matović

Producentska kuća: MFILM Montenegro

Alhemičarev san, fotografija iz filma

O FILMU: Talentovan i zanatski oformljen, Ranko Radovanović otišao je u Beograd i odmah postao uvaženi član tada poznatog animatorskog „Studija Bikić“. Svojom skromnošću, darom, specifičnom mirnoćom i sigurnom crtačkom rukom izdvajao se od ostalih. Sledeći misao Kazimira Maljeviča „Ja sam početak svega jer u mojoj svesti stvaraju se svetovi“,’ Ranko Radovanović svojim prvim filmom „Alhemičarev san“,  otkrio je tajnu vezu između sna i alhemije i da je njegova pokretna slika, živih boja i razigrane mašte, neka vrsta alhemičarske poeme, što ima veze i sa razumevanjem smisla filmske animacije. Radovanović nam u domenu klasične animacije crteža, pažljivom i darovitom rukom crta jedan katalog životnih fomi, među kojima se još ne uspostavljaju naročite relacije. Njegova filmografija ispunjena je mnogim nagradama i priznanjima, od kojih izdvajamo animirani film „Memento mori“ (1994), za koji je dobio Grand Prix 41. Festivala jugoslovenskog dokumentarnog i kratkometražnog film u Beogradu.

Momir Matović, foto privatna arhiva

O AUTORU: Momir Matović rođen je 1951. u Titogradu (Podgorica), Republika Crna Gora. Završio je Fakultet dramskih umetnosti u Beogradu, Grupu za filmsku i TV kameru u klasi prof. Nikole Majdaka. Jedan je od najpoznatijih crnogorskih i sveskih autora u oblasti dokumentarnog filma. Autor je 10 dokumentarnih filmova u produkciji „Zeta filma“ iz Budve, učestvovao je na preko 160 filmskih festivala u regionu i svetu, dobitnik je mnogih nagrada i priznanja. Autor je dokumentarnih serija iz oblasti crnogorske kinematografije, teatra, dramskog amaterizma, kinoamaterizma, gradske baštine Podgorice i dugometražnih dokumentarnih filmova sa tematikom iz Crne Gore. Retrospektive njegovih dokumentarnih filmova priređene su u svim većim centrima u regionu i Evropi.

 

Petak, 3. oktobar u 19.00

„Čovjek lavina“

Crna Gora / 2025. / 81’ / Dokumentarni

Režija: Slobodanka Radun

Scenario: Slobodanka Radun, Jasmina Karajlović

Producenti: Predrag Karlo Kalezić, Jasmina Karajlović

Izvršni producent: Bojan Pajić

Producentska kuća: Montenegro Max Film, Radio-televizija Crne Gore, Eklips 92

Učestvuju: Andrija Đuričić, Milan Đuričić, Vlatko Stefanovski, Zdravko Čolić, Lav Bratuša, Žika Jelić, Bajaga, Mlađan Dinkić, Petar Janjatović, Ivan Ivačković, Viktorija Samardžić, Natalija Samardžić, Vehbija Ilić…

Čovjek lavina, fotografija iz filma

O FILMU: Filmski portret Dragoljuba Đuričića, jednog od najboljih muzičara i bubnjara bivše Jugoslavije, otkriva priču o rok sceni Crne Gore 60-ih, kao i razvoju i rastu rok kulture na Balkanu tokom 70-ih i 80-ih godina. Đuričić, ponositi Crnogorac rođen u Cucama, malom cetinjskom selu, detinjstvo i tinejdžerski period provodi u Herceg Novom. Nakon preseljenja u Beograd, njegova karijera počinje da se razvija vrtoglavom brzinom. Svirao je sa najznačajnijim bendovima svog vremena u regionu. Nekoliko godina provodi u Skoplju, Severna Makedonija, kao bubnjar poznate rok grupe ,,Leb i sol”. Inovacijama u muzičkom pristupu Đuričić dovodi bubnjeve u centar muzičkog performansa, formirajući prvi balkanski perkusionistički orkestar ,,Balkanska lavina“. Njegovi fantastični nastupi i velika energija, učinili su ga simbolom protesta protiv Miloševićevog režima krajem XX veka. Čovek velikih ideja i raskošnog talenta, ostavio je značajno nasleđe mnogim svojim učenicima, ali i generacijama bubnjara koji dolaze.

Slobodanka Radun, foto promo

O AUTORKI: Slobodanka Radun je filmska i televizijska rediteljka, rođena 1971. godine u Loznici, Srbija. Završila je Karlovačku gimnaziju i studije režije na prestižnoj Akademiji FAMU u Pragu, gde i danas živi i radi. Autorka je igranih filmova, televizijskih serija i dokumentarnih filmova.

 

Subota, 4. oktobar u 19.00

„Hasanovi ratovi“

Hrvatska, BiH / 2024. / 86’ / Dokumentarni

SRPSKA PREMIJERA

Scenario i režija: Robert Bubalo

Producent: Mario Vukadin

Koproducent: Tomislav Bubalo

Producentska kuća: Olimp produkcija

Koproducentska kuća: KADAR – Film & video production

Hasanovi ratovi, fotografija iz filma

O FILMU: Hasan je uspešan novinar koji živi u Zagrebu. Ali muči ga prošlost, ratovi kroz koje je prošao kao dečak i ožiljci izgubljenih godina. Vraća se u rodni Bejrut, u svoje naselje Sabra, gde raspetljava prošlost. Dok susreće svoje saborce, braću i sestre, slaže zaboravljene slike sopstvene prošlosti i priseća se kako se kao dečak pridružio PLO-u, borio na gradskim ulicama Bejruta i sanjao kako će saborci slaviti njegovu herojsku smrt. Dok se kamera uvlači u najskrivenije kutke Šatile, palestinskog logora u srcu Bejruta u koji se ne može ući bez naoružane pratnje, deo filmske ekipe nestaje u Rehabu, delu kojim upravljaju narkobande i bivši pripadnici ISIL-a, te se i sama suočava sa svim mogućim izazovima ovog turbulentnog sveta…

O AUTORU: Robert Bubalo rođen je u Zagrebu 1969. godine. Diplomirao je novinarstvo i stalno je zaposlen kao urednik u Večernjem listu, najčitanijim dnevnim novinama u Hrvatskoj. Jedan je od osnivača i producent Mediteran Film Festivala u Širokom Brijegu (BiH), a producent je i Vukovar Film Festivala. U filmskoj industriji deluje kao scenarista, reditelj i producent. Samostalno ili u saradnji s drugim autorima režirao je dokumentarne filmove, a neki od njih su: „Spori jahači“ (2002, o bajkerima), „23 grama“ (2018, o svom bolesnom sinu), „Izgubljeno dugme“ (2015, o bubnjaru Bijelog dugmeta, Goranu Ipi Ivandiću), „Bure Bareta“ (2019, o Goranu Baretu). Napisao je autobiografiju Željka Bebeka „U inat svima“, a nedavno je uredio biografiju Ibrice Jusića „Čovek bez kafića“. Sa svojim filmovima osvojio je više nagrada širom regiona.