Svi oni su bili američki emigranti koji su živeli u Parizu u vreme nastanka filma 1923-1924. Posner će pokušati da ilustruje kako je svaki autor ponaosob doprineo nastanku ovog izuzetnog, nebrojeno puta prikazivanog i izuzetno cenjenog eksperimentalnog filma, što će možda doprineti tome da se film ne posmatra više isključivo kao Legerevo umetničko delo.
Kustoski projekti Brusa Poznera su navođeni kao provokativni, pronicljivi i značajni za filmsku istoriju dobivši priznanja od Nacionalnog udruženja filmskih kritičara, udruženja filmskih kritičara Los Anđelesa kao i udruženja filmskih kritičara Bostona.

Zapaženi projekti arhivskih filmova koje je Pozner organizovao uključuju i kritički priznata digitalna restauracija “Manhatta” Čarlsa Šilera i Pol Štranda; u toku je i rekonstrukcija eksperimentalnog filma “Ballet Mechanique” sinhronizovanog sa nastupima Džordža Anthajla i mnogi drugi.

Brus je sačuvao i obnovio filmove za muzeje, arhive, univerzitete, biblioteke i mediateke širom sveta uključujući i saradnju sa Muzejem moderne umetnosti, Whitney muzejem američke umetnosti, Nacionalnom galerijom umetnosti i mnogim drugima.

Godine 2004, bio je imenovan za nagradu Lifetime Arts Fellow od strane državnog saveta za umetnost iz Nju Hempšira.

Trenutno sarađuje sa Sami van Igenom na digitalnom filmu i audio restauraciji “Moana: Romantika zlatnog doba” (1926) Roberta i Frensis Fleherti (Robert and Frances Flaherty) u post-sinhronizovanoj zvučnoj verziji koju je producirala njihova kćerka Monika Fleherti 1980. godine.